لذت وبلاگ نویسی

روز 16 شهریور، روز وبلاگستان فارسی فرا رسید و این اولین مطلبی است كه در مورد این روز در آی كلاب می نویسم. هم اكنون بیش از 2 سال از نوشتن در آی كلاب می گذرد و در این دو سال با نوشتن در وبلاگ، موفق به كسب تجربیات بسیاری شده ام. از جمله آشنایی با دوستانی كه مطالب بسیاری را از آنها آموختم. حالا آی كلاب خوانندگانی دارد كه هر بار كه به او سر می زنند نویسنده از شادی در پوست خود نمی گنجد. هر بار كه می نشیم برای نوشتن، هیجان همه وجودم را فرا می گیرد. بهترین ساعات عمرم را در حال نوشتن برای آی كلاب صرف می كنم. هر روز سعی می كنم در مورد آداب و اصول وبلاگ داری مطالبی را بیاموزم و آنها را بكار ببرم. سعی می كنم با نگاه كردن به دست دوستان با تجربه تر، از آنها یادبگیرم.

با دوستان وبلاگ نویسم رقابتی خاموش را در پی گرفته ام. هر روز همه با هم با عشق سعی می كنیم محتوی

فارسی تولید كنیم. نه جلسه می گذاریم و نه همایش، فقط می نویسیم و محتوی فارسی تولید می كنیم. همه از زیستن در كنار هم شادیم و محتوی فارسی تولید می كنیم.

هر روز هم سعی می كنیم آسه برویم و آسه بیایم نگند شاخمان گیر كند به شاخ عموی فیلتربافمان. اگر وبلاگ نویس نباشید نخواهید دانست كه این عمو، چقدر حساس است، ما محتوی فارسی تولید می كنیم در میان این همه اجنبی.

خودمان با خودمان شادیم، می نویسیم، لابك می زنیم، به اشتراك می گذاریم و می خندیم، اما همایش و جلسه و از دست چیزها برگذار نمی كنیم، محتوی فارسی تولید می كنیم.

آن هنگام كه همان عموی حساسمان از همایش و جلسه بازگشته و درحال استراحت است، ما بیداریم. خستگی كارهای روزمره هنوز از تنِ مان بیرون نرفته، شروع می كنیم به نوشتن، آخر ما محتوی فارسی تولید می كنیم. خیر سرمان كسانی هستند كه نوشته هایمان را می خوانند، لایك می زنند، به اشتراك می گذارند و ما همه خوشحالیم.

می نویسم و خواهم نوشت. به امید روزی هستم كه نوشتن در وب و وبلاگ داری تبدیل به حرفه ام شود.

روده درازی بس است، باید برم محتوی فارسی تولید كنم. راستی دوستان بسیاری در مورد این روز نوشته اند كه می توانید در سایت رسمی روز وبلاگستان فارسی آنها رو بخوانید.

[ممنون از آرش اصغری بابت طراحی پوستر ]

پیشنهاد می‌شود بخوانید:

نظرات

سلام. آقای لامعی عزیز! طی دو سالی که «آی‌کلاب» راه‌اندازی شده، من نزدیک به 1 سال مشترک فید این وبلاگ بوده‌ام و مطالب فراوانی از آن آموخته‌ام. جا دارد از شما تشکر کنم. در کنار این قضیه من یک ایراد کوچک به وبلاگ شما دارم و آن اینکه برای من جای تعجب است که شما در نوشته‌های‌تان از نیم‌فاصله استفاده نمی‌کنید.

نظر بدهید

این اطلاعات به صورت محرمانه نگهداری شده و برای عموم نمایش داده نخواهد شد. می توانيد از گراواتار برای نمايش تصوير خود استفاده كنيد.